Gabinet Warszawa

Praga-Południe

ul. Łukowska 1, lok. U-16
tel. 793 388 855

Zadzwoń 
Mapa dojazdu

Gabinet Warszawa

Miasteczko Wilanów

ul. Oś Królewska 18B, lok. U-4
tel. 793 239 239

Umów wizytę 
Mapa dojazdu

Wizyta  fizjoterapeutyczna

 

Zalecenia i przebieg
Informacje dla Pacjenta

Szczegóły 
Cennik usług

— Schorzenia

i dysfunkcje

Zespół przeciążeniowo – bólowy kręgosłupa

Zespół przeciążeniowo – bólowy kręgosłupa (ZPBK) jest jedną z najczęstszych przyczyn występowania bólów w odcinku szyjnym oraz lędźwiowym kręgosłupa. Cechą charakterystyczną dla tej jednostki chorobowej są dolegliwości bólowe o różnym nasileniu z tendencją do nawrotów.

Zespół przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa – przyczyny

ZPBK powstaje z powodu występujących zmian degeneracyjnych powierzchni stawowych w kręgosłupie. Stawy międzykręgowe narażone są na uszkodzenia na skutek przenoszenia dużych obciążeń. Ponadto, w wyniku dehydratacji krążków międzykręgowych, dochodzi do zmniejszenia przestrzeni międzykręgowej, która wzmaga obciążenie powierzchni stawowych. Opisane procesy degeneracyjne prowadzą do uszkodzeń chrząstki stawowej, przerostu tkanki kostnej oraz wytworzenia osteofitów.

Zespół przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa – objawy

Objawy zespołu przeciążeniowo – bólowego kręgosłupa:

  • dolegliwości bólowe w odcinku szyjnym oraz barków
  • przewlekły, nawrotowy, ostry ból o zmiennym nasileniu
  • ból z promieniowaniem do pośladków i grzbietowej części ud
  • występujące skurcze mięśni przykręgosłupowych w okolicznych miejscach

Zespół przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa – badania

Diagnostyka opiera się na wywiadzie z fizjoterapeutą bądź ortopedą, wykonaniu testów funkcjonalnych, które pozwolą na ocenę stanu klinicznego Pacjenta. Ważną rolę w procesie diagnostycznym odgrywają badania radiologiczne w postaci RTG, rezonansu magnetycznego oraz tomografii komputerowej.

Leczenie zespołu przeciążeniowo-bólowego kręgosłupa

Leczenie polega na odpowiednio dobranym procesie fizjoterapeutycznym, dostosowanym do konkretnego przypadku. Uzupełnieniem może być farmakoterapia, szczególnie przy występowaniu stanu zapalnego. W zależności od stanu Pacjenta wprowadza się techniki manualne oraz kinezyterapię (leczenie ruchem), aż po treningi funkcjonalne.

Wróć